Beste Lezer,
Het is tegenwoordig een hele klus om de nieuwe woorden in de krant te begrijpen. Van de gebruikte afkortingen word ik niet veel wijzer. A.I. en ChatGTP zijn zulke woorden die regelmatig in mijn blikveld komen. Blijkbaar is men vol lof over dat nieuwe ding dat, alweer, veel tijd bespaart en mensen werk uit handen neemt. Ik ben dus gaan opzoeken wat ChatGTP(Generatieve Pre-training Transformer) eigenlijk is. Ik heb begrepen dat het een robotachtig iets is dat zelf teksten kan maken, een soort ‘slimme tekstschrijver’. Meer nog: die teksten zouden rapper geschreven zijn en zelfs beter dan wat de mens kan schrijven. Indien ik het goed begrijp is mijn brievengeschrijf aan jou dus stilaan overbodig. Wat zeg ik: dubbel overbodig, want brieven schrijven is blijkbaar niet meer van deze tijd, en vanuit jezelf aan iemand schrijven is binnenkort ook uit de mode, want chatGTP neemt het over. Meer nog: artikels,liederen, verhalen, films en toneelteksten: dat kan die chatGTP allemaal, aldus de informatie die ik van het internet plukte.
Wonderbaarlijk, zegt de ene, tijdbesparend zegt de andere, je kunt er ontzettend veel mee doen zeggen nog anderen. Hier en daar ook wel kritische noten, vooral bij mensen voor wie schrijven, herschrijven, tekst maken hun job is.
De technologische ontwikkeling raast maar verder, ik ben allesbehalve een expert in die zaken en toch ben ik geneigd om het addertje in het gras te zoeken, want het gaat me te snel en misschien wel te ondoordacht.
In al dat enthousiasme over die nieuwe ontwikkelingen bekruipt mij soms dat rare gevoel dat ‘de mens en het menselijke’ stilaan verdwijnen als zelfs het schrijven wordt overgenomen door de techniek.
Al deze slimme dingetjes sluipen ongemerkt ons alledaagse leven binnen, en hoe je het draait of keert: het doet iets met ons leven en onze leefgewoonten. Herinner je nog die handige iPhone waar we intussen afhankelijk van geworden zijn? Hoeveel sneller hebben we niet een tekstberichtje gestuurd of een beeld gemaakt dan een telefoongesprek gevoerd. Maar intussen bellen we minder en voeren we minder echte gesprekken. Scholen trekken aan de alarmbel omdat jongeren voortdurend met de IPhone bezig zijn en veel jongeren amper iemand rechtstreeks durven aanspreken. Het ontmoetende gesprek tussen mensen is minder geworden. Nu komt ook het schrift in het gedrang. Is zo’n chatGTP de doodsteek voor de creatieve geest, voor het uiten van onze ware gevoelens, voor het poëtische schrijven en ja, ook het schrijven van ‘echte’ brieven? Zal de technologie straks ook ons denken overnemen, onze kritische geest inpalmen? Zou dat kunnen? Dat we als mensen het nadenken afleren, of is dat misschien al bezig?
Neen, ik ben geen expert maar voorlopig is het toch nog mogelijk om, met het nuchtere verstand, deze snelle ontwikkelingen kritisch te bevragen, en de voordelen tegen de nadelen af te wegen.
Mvg,
Frauke J.